lovcademy

عیال من که به ارشد برفت و دکترا بگرفت

به غمزه مسله آموز صد مهندس شد

hot roAd

تو خواب فک میکردم این جاده های انحرافی که میزنن واسه وصل کردن جاده ها به ادامه شون که هالا آزاد راه شده خو بعد همه ی جاده که آزاد راه شد بیکار و متروک میمونه. اونوخ یه عالمه پنیر پیتزا و خمیر نون اونجاها جمع میشه. بعد اینارو جمع کنن باهاش جاده بسازن.

de part ed

با خبر شدم سید مرتضی شریفی یکی از دوستان دوست داشتنی دوران خوابگاه در اثر حادثه ی رانندگی فوت شده. روحش شاد. یاد دوران خوشی که با هم داشتیم به خیر.

کهریزکانه

ممد میگف خو اون متجاوزا که زیاد نمیشه آدم حسابشون کرد، مرده زنده شونم فرقی به حال دنیا نداره، فردا روزی اعدام میشن میره. اون زنای بدبختم خو بهشون تجاوز شده پنداری یه حیوونی اومده تو حریم آدم یه غلطی کرده، اونام هیچ. این یارو امام جمعه ی خمینی شهر و رییس پلیسش که برداشن گفتن زنا توی قضیه مقصر بودنو باید دادگاهی کرد. به قرعان حق داش.

دل درد

یک چیزی توی این وبلاگ هست. یک خاطره. یک حیات. بخشی از تاریخ من. وبلاگی که نزدیک انتخابات 88 راه اندازی شد. تابستانی سبز را گذراند، دوران تعلیق از تحصیلم را پوشاند تا فروکش کردن ابعاد برون نگر اعتراضات پیش رفت، آمد تا الان که به دوسال گردش نزدیک میشویم. همه ی آن روزها توی همین وبلاگند. همه ی دنیا را با همان عدم جدی انگاشتن همه چیز و همه کس دیدن. از روزانه 800 فید خبر خواندن ها تا بیخبری محض تا تضاهرات، تا غم فرزاد خوردن و حالا کم مینویسم. شاید چون فیسبوک خیلی وقتم را میگیرد. ولی به نظر خودم چنین نیست. آن تحلیل نوشتن ها دیگر نیستند. مطالعه کردن ها دیگر نیستند. نقدها گم شده اند. هنوز ذهنم جوان است اما سردش است. دست و دل به هیچ نمیرود. خبرها را از دو سه منبع به ندرت دنبال میکنم. شاید چون میدانم قرار است قصه به همان روال پیش برود. این یاس نیست از آینده ی کوتاه مدت انتظاری ندارم. و این هم میشود بخشی از من. بخشی از تاریخ. شاید ذره ای. حتا بلند نوشتن هم دیگر برایم سخت شده. الان نوشتارم به صرف کمی خلاقیت در یک متن فشرده خلاصه شده. چیزی که شاید چندلایه باشد و پخته اما بیشتر عوام پسند میزند. دیگر آن متنهای دیوانه کننده که خودم ساعتها صرف فهمشان میکردم را نمیتوانم بنویسم. دیکتاتور دارد کارش را خوب پیش میبرد. همین.

هاپو

سگ اصحاب كهف...

١- روزى چند پى نيكان گرفت و مردم شد.

٢- روزى چند پاچه جنتى گرفت و آدم شد.

٣- روزى چند؟

٤- گفت هاپ هاپ، يعنى حسنك كجايى؟

٥- دوبرمن بود.

فلفل گاز دار

چه حرامزاده مردمانند، سنگ را فیلتر کرده و سگ را باتوم به دست ول داده اند.
-------------------------------------------
تذکرة السایبریا تالیف خواجه نظام الملک اسلامی (366 - 434)